Muzikale biografie van Henk Drummer bij Rattletrap.
Hij vertelt dat muziek altijd een belangrijke rol in zijn leven heeft gespeeld. Eigenlijk is hij er vanzelf in opgegroeid. Zijn vader speelde orgel en zijn moeder zong tot haar negentigste in verschillende koren. Ook zijn broers waren muzikaal: zijn oudste broer zat bij de drumband, zijn tweede broer speelde orgel, piano, gitaar, klarinet en saxofoon en zijn jongste broer speelt gitaar. Muziek was daardoor altijd aanwezig in huis.
Zijn eerste echte stappen in de muziek zette hij bij de drumband van Muziekvereniging Advendo. Daar begon hij met trompet, maar al snel bleek dat zijn interesse meer bij het slagwerk lag. Hij stapte over naar het orkest als slagwerker. Naast het orkest was er ook een bigband en daar kwam hij achter het drumstel terecht. Daar leerde hij zijn eerste swingnummers spelen, iets wat hem meteen aansprak. Zijn eerste optreden buiten het vertrouwde publiek van Advendo kwam eigenlijk onverwacht. Zijn tweede broer speelde in een bandje dat vlak voor een optreden zonder drummer kwam te zitten. Hij sprong in en stond ineens voor een nieuw publiek. Spannend was het zeker, vertelt hij, maar vooral ook ontzettend leuk. Daarna speelde hij nog vaker met die band mee. In de jaren daarna volgden verschillende bandjes. Niet allemaal even succesvol, zegt hij zelf, maar er zaten zeker ook mooie optredens tussen. Soms speelde zijn jongste broer mee op gitaar en zang. Bandnamen zoals Stoepgroep en Cracked Ice zullen misschien niet bij iedereen nog een belletje doen rinkelen, maar hij kijkt er met plezier op terug. In die bands speelden ze niet alleen covers, maar was er ook ruimte voor eigen nummers. Naast het spelen in bands heeft hij zich jarenlang ingezet om muziek door te geven aan anderen. Zo was hij ongeveer vijftien jaar instructeur en tambour-maître bij de drumband van Enter. In dezelfde periode gaf hij ook drumles bij Muziekschool Salland in Raalte. Hij vond het mooi om jonge muzikanten hun eerste stappen te zien zetten en zijn enthousiasme voor muziek met hen te kunnen delen, iets wat hij nog steeds met veel plezier doet. Zijn muzikale voorkeur ligt vooral bij pop- en rocknummers, al speelt hij ook graag ballads. Juist die afwisseling maakt het voor hem interessant. In de loop der jaren speelde hij veel verschillende muziekstijlen, maar de kern bleef altijd hetzelfde: samen muziek maken. Na een uitstapje op de basgitaar kwam hij uiteindelijk terecht bij Rattletrap. Tot zijn plezier zit hij daar weer achter het drumstel, de plek waar hij zich het meest thuis voelt. Optreden met een band, samen muziek neerzetten en het publiek meenemen in de sfeer van een nummer blijft voor hem iets bijzonders. Als hij terugkijkt op al die jaren muziek maken, zijn het vooral de momenten waarop alles samenkomt die hem bijblijven: een band die goed speelt, een fijne sfeer en een publiek dat ervan geniet. Dat is uiteindelijk waar hij het voor doet. Kortom, zegt hij: samen muziek maken is het mooiste dat er is.